صلاح مهدى الفرطوسي ( مترجم : حسين طه )

37

قبر الإمام علي ( ع ) وضريحه ( تاريخچه آستان مطهر امام على ( ع ) ) ( فارسى )

( كاد ) « 1 » است . بعد از اين لايه ، يك لايه ماسه‌اى يا آهكى وجود دارد ؛ همان‌گونه كه « ناجى وداعه » در كتاب « الجغرافية الطبيعة لمدينة النجف الاشرف » از اين موضوع ياد مىكند . « 2 » گفتنى است بخشى از اين كتاب در موسوعة النجف الاشرف ، چاپ شده است . ميان مردم نجف معروف است كه اين زمين در عمق يك يا دو مترى در برابر ابزارهاى دستى حفر زمين ، بسيار سخت مىشود . همچنين آب چاه‌هاى اين شهر كه نزديك به بيست متر يا بيشتر در اعماق زمين فرو رفته است ، شور و تلخ است و نمىتوان براى پختن غذا يا نوشيدن از آن استفاده نمود و تنها هنگام ضرورت و براى جلوگيرى از مرگ بايد از آن استفاده كرد . بنابراين نبايد براساس تاريخ مربوط به اطراف شهر نجف گفت كه اين شهر ، بهشت‌گونه بوده است ؛ چراكه در اين شهر به‌جز تعدادى قلعه و دژ نظامى ، بناهاى پادشاهان ، به‌ويژه پادشاهان آل منذر « 3 » ، ساختمان‌هاى خلفا ، واليان و ثروتمندانى كه

--> ( 1 ) . كاد نام درختچه‌اى است از تيره بقولات كه در برمه و سرانديب ( سيلان ) و نواحى خشك بنگال و همچنين در جنگل‌هاى افريقاى شرقى مى رويد . پوست ساق اين درخت ، تانن فراوان دارد و رنگش قرمز متمايل به قهوه‌اى است . گل‌هاى آن سفيدرنگ و ميوه‌اش راست و بدون خميدگى و مسطح و بى كرك است . به سبب تانن فراوانى كه در پوست درخت است ، در دباغى از آن استفاده مىشود . از چوب اين گياه ، ماده‌اى به نام « كاشو » استخراج مىشود كه افزون بر استفاده صنعتى ، در درمان بيمارى اسهال و حتى خونريزى هاى جزئى و رفع بوى دهان نيز استعمال مىشود . همچنين از كاشو ، ماده‌اى به نام « قرمز كاشو » استخراج مى گردد كه رنگش قرمز مايل به تيره است و در نقاشى و رنگرزى استفاده مىشود . ( مترجم ) . ( 2 ) . موسوعة النجف الاشرف ، جعفر الدجيلى ، ج 1 ، ص 107 . ( 3 ) . لخميان به سلسله حاكمان عرب پيش از اسلام حيره اطلاق مى گردد . مسكن ابتدايى قبيله لخم ، همچون ديگر قبايل قحطانى ، در يمن بود . در زمان حكومت تبع ابوكرب در يمن ، معاصر با حكومت اردشير بهمن در ايران ، آنها از يمن به عراق رفتند و گروه‌هايى از لخم و جذام در حيره باقى ماندند . گروه‌هايى از لخم كه در حيره باقى ماندند ، بعدها حكومت آل منذر را در اين منطقه تشكيل دادند . آخرين پادشاه لخميان ، نعمان بن منذر معروف به نعمان سوم بود كه در اواخر قرن ششم ميلادى حكومت مى كرد و سرانجام به دستور خسرو پرويز ، پادشاه ساسانى ، كشته شد . خسرو پرويز در نامه‌اى از نعمان خواست كه خواهر خود را به دربار ساسانى بفرستد . نعمان به حامل نامه كه زيد نام داشت ، جواب منفى داد و زيد ، نامه را به‌صورت توهين‌آميز براى خسرو پرويز ترجمه كرد . ازاين‌رو خسرو پرويز نعمان را احضار كرد و دستور داد او را به زير پاى فيل‌ها بيفكنند و بدين ترتيب ، پادشاهى لخميان در حيره به پايان رسيد . قتل نعمان به واقعه معروف تاريخ ايران و عرب ، يعنى واقعه ذوقار انجاميد . ( مترجم ) .